Çocukken bize hep aynı soru sorulurdu:
'Büyüyünce ne olacaksın?'
Doktor, öğretmen, mühendis, avukat…
Eskiden bir meslek seçmek, geleceğe dair önemli bir karar vermekti. İnsanlar bir meslek öğrenir, yıllarca o işi yapar ve emekli olurdu.
Bugün ise dünya çok hızlı değişiyor.
Özellikle yapay zekâ, çalışma hayatını da değiştirmeye başladı. Bazı işler azalıyor, bazıları değişiyor. Birkaç yıl önce adını bile duymadığımız yeni meslekler ortaya çıkıyor.
Bu yüzden artık çocuklara sadece 'Hangi mesleği seçmelisin?' diye sormak yeterli değil.
Asıl soru şu olmalı:
'Değişen dünyaya ne kadar kolay uyum sağlayabilirsin?'
Çünkü bugün çok değerli olan bir meslek, yarın aynı değeri taşımayabilir. Üniversitede dört yıl boyunca öğrendiğimiz bilgiler bile çalışma hayatımız boyunca değişebilir.
Peki çocuklarımıza ne öğretmeliyiz?
Sadece sınav kazanmayı mı?
Sadece diploma almayı mı?
Bence hayır.
Onlara öğrenmeyi öğretmeliyiz.
Merak etmeyi, soru sormayı, teknolojiyi kullanmayı ve karşılaştıkları sorunlara çözüm bulmayı öğretmeliyiz.
Çünkü gelecekte başarılı olacak kişi, belki de tek bir mesleği çok iyi yapan kişi değil; gerektiğinde kendini yenileyebilen kişi olacak.
Bugün bir iş yapacağız, yarın başka bir işi öğrenmemiz gerekebilir. Yeni şeyler deneyecek, yeni beceriler kazanacak, belki de daha önce hiç düşünmediğimiz alanlara yöneleceğiz.
Aslında bu, insanın kendisini yeniden keşfetmesi demek.
Belki artık 'geleceğin mesleği' diye tek bir meslek yok.
Ama geleceğin önemli bir özelliği var:
Değişime ayak uydurabilmek.
Çocuklarımızı yalnızca bir mesleğe değil, değişen bir dünyaya hazırlamalıyız.
Çünkü gelecekte bizi bir meslek değil, öğrenmeyi sürdürebilme gücümüz ayakta tutacak.
