Bir insanı, bir hayali, bir şehri, bir işi ya da yıllarca emek verdiğin bir şeyi geride bırakmak elbette kolay değil. Çünkü biz aslında elimizde olanları kaybetmekten değil, o şeylere verdiğimiz emeğin ziyan olmasından korkuyoruz ve 'Belki bir gün düzelir’ diye düşünmeden edemiyoruz. Bazı şeylerle bağımızı, zihnimizde büyüttüğümüz ihtimaller yüzünden koparamıyoruz. Çünkü insan bazen gerçeklere değil, ihtimallere tutunarak yaşamayı öğreniyor…
Belki de bu yüzden vedalar bu kadar ağır geliyor. Çünkü ayrıldığımız kişiyle değil, belki bir gün düzelir diye umut ettiğimiz hayallerimizle vedalaşıyoruz. Gerçeklerle değil, zihnimizde büyüttüğümüz ihtimallerle mücadele ediyoruz.
Zamanla şunu anladım ki hayat aynı anda hem geçmişi hem de geleceği taşımamıza izin vermiyor. Bir elimiz sürekli dünde kaldığında, diğer elimiz yarına uzanamıyor. Yeni bir başlangıç istiyorsak, önce bize ağırlık yapan yükleri bırakmayı öğrenmemiz gerekiyor.
Evet, sıfırdan başlamak bazen kulağa korkutucu gelebiliyor. Alıştığın düzeni bozmak, yıllarca emek verdiğin bir şeyi geride bırakmak, hiç bilmediğin bir belirsizliğin içine yürümek… Bunların hiçbiri kolay şeyler değil. Ama bazen aynı yerde kalmak, değişmeyecek şeylerin değişmesini beklemek, belirsizlikten bile daha korkutucu olabiliyor. İşte bu yüzden belki de hayatın bizden istediği şey, her şeyi düzeltmeye çalışmak değil; bazı şeylerin bitmesine izin vermektir.
Bazı insanlar hayatımıza kalıcı olmak için değil, bize bir şey öğretmek için girer. Bazı yollar sonuna kadar yürünsün diye değil, bize yönümüzü göstersin diye vardır. Ve bazı kapılar, ardından daha güzel kapılar açılabilsin diye kapanır.
Bırakmak vazgeçmek değildir. Bazen kendine duyduğun saygıdır, bazen yeniden nefes alabilmektir, bazen de "Artık daha fazlasını hak ediyorum,’diyebilmektir.
Belki bugün vazgeçtiğin şey, yarın dönüp baktığında hayatının en doğru kararı olacak. Çünkü hayat, boşlukları er ya da geç doldurur. Yeter ki o boşluğu, artık sana iyi gelmeyen şeylerle doldurmaya çalışma. Unutma; yeni bir sayfa açabilmek için önce eskisini kapatmak gerekir.
Ve bazen insanın hayatında verdiği en cesur karar, artık taşımaması gereken yükleri usulca omuzlarından bırakabilmektir.
