Bazı filmler hikâye anlatmaz, bir soruyu zihninize bırakır ve gider. Uzun zamandır listemde duran ve bir türlü izleme fırsatı bulamadığım I Origins’da tam olarak böyle bir film.
Hayatı boyunca sadece gördüğüne inanmış bir bilim insanı düşünün. Mikroskopa, veriye, deneye…
Ama bir gün bir çift göz, bütün teorilerini altüst ediyor.
Film gözleri anlatmıyor, aksine inancı anlatıyor. Bilimle açıklayamadığımız o boşluğu.
Çünkü bazı şeyler vardır; Ne makale olur, ne veri. Bir bakış gibi, bir his gibi, bir deja vu gibi…
Film boyunca sürekli ‘’ insan gerçekten sadece gördüğünden mi ibaret?’’ sorunun etrafında dolaşıyorsunuz. Ya bazı karşılaşmalar çok daha eskiyse? Reenkarnasyon fikrini öyle güzel ele alıyor ki film, adeta zihnimize sessizce fısıldıyor. Sanki içimize küçük bir şüphe bırakıyor.
Filmden sonra, belki de bazı gözler dünyaya ikinci kez bakıyordur, diye düşünüyorsunuz.
I Origins bu yüzden benim için klasik bir bilim filmi değil. Ama zamanda bir aşk filmi de değil.
Daha tuhaf bir yerde duruyor, bilim ile kaderin tam ortasında…
Filmin, I Origins, IMDb puanı: 7.3... Aslında daha fazlasını hak ediyor, çünkü film basit gibi görünen ama sorgulatan ve zihinde konuşmaya devam eden bir etki bırakıyor.
Bence izlemediyseniz bu hafta sonu için yapılacaklar listenize eklemelisiniz.
