Şükretmeyi bilen insanın yükü hafifler, umut etmeyi bilen insanın yolu daima aydınlık olur…
Nadire Temur
Hayat bazen bize bir sorun yaşadığımızda sanki dünyanın sonuymuş gibi hissettiriyor. İş yerinde yaşanan bir tartışma, tarafımıza aldığımız bir eleştiri, beklediğimiz bir haberin gecikmesi ve planlarımızın bozulması gibi ufak tefek şeylere zihnimizi yoruyoruz. O an bunların her biri gözümüzde büyüyor. Bunlara kafamızı yorarken, bugün bizi derinden etkilediğini düşündüğümüz birçok olayın, geçen zamanın içinde kaybolup gideceğini ve ileride hiçbirini hatırlamayacağımızı unutuyoruz.
Hayatımızın bazı dönemlerinde keyfimizi kaçıracak olaylar yaşayabiliyoruz. Fakat sağlığımız yerindeyse ve çözümü olan meselelerle karşı karşıyaysak, bazen omuzlarımıza yüklediğimiz bu dertlerin büyük kısmını o olaylar değil, onlara yüklediğimiz anlam oluşturuyor ve düşüncelerimiz duygularımızın yönünü belirliyor.
Mutluluk bazen büyük başarılara ulaşmak değil, küçük şeylerin farkına varabilmektir. Sevdiklerimizle içilen bir çay, edilen bir sohbet, sağlıklı uyanılan bir sabah… Bunlar, yıllar sonra dönüp baktığımızda gerçekten kıymetli olan anlardır. Zihni yoran kaygılar insana hiçbir şey kazandırmaz, sadece elimizde olan güzellikleri görmemizi engeller.
Bu durumda ileride hatırlamayacağımız kaygılarla bugünü tüketmek yerine, hayatımızdaki güzelliklerin kıymetini bilsek, hayata bakış açımızı değiştirsek daha güzel olmaz mı?
Hayatta yapabileceğimiz en doğru şey, sürekli olumsuz düşünmeyi bir kenara bırakıp hayatın bize neler sunduğunu da görebilmektir. Çünkü şükretmeyi bilen bir insanın yükü hafifler, umut etmeyi bilen bir insanın yolu daima aydınlık olur.
