Son zamanlarda etrafımıza biraz dikkatlice baktığımızda insanların birbirine karşı daha sabırsız olduğunu görebiliyoruz. Trafikte birkaç saniye beklemek bile kötü sonuçlar doğurabiliyor.Alışveriş yaparken sıra beklemek, birinin yavaş yürümesi ya da küçük bir aksilik bile insanların sinirlenmesine yetiyor. Peki, ne oldu da birbirimize karşı bu kadar tahammülsüz hale geldik?
Belki de hepimiz bir yerlere yetişmeye çalışırken birbirimizi görmezden gelmeye başladık. Günlük hayatın telaşı, geçim derdi, iş yoğunluğu ve bitmek bilmeyen sorumluluklar insanları yoruyor. Ancak yaşadığımız sıkıntıların acısını başkalarından çıkarmak ne kadar doğru?
Bazen bir insanın yaptığı küçük bir hata, bizim için büyük bir sorun haline gelebiliyor. Oysa herkesin kendine göre bir telaşı, yetişmeye çalıştığı bir işi, içinde taşıdığı bir derdi var. Bunu bilmeden insanları yargılamak yerine biraz daha anlayışlı olmayı deneyebiliriz.
Unutmamalıyız ki hayat zaten yeterince yorucu. Birbirimizin yükünü hafifletmek yerine daha da ağırlaştırmanın kimseye faydası yok. Belki de ihtiyacımız olan şey çok basit: Biraz sabır, biraz anlayış ve biraz da nezaket. Çünkü bazen bir gülümseme ya da sakin bir cevap, hiç tanımadığımız birinin gününü güzelleştirmeye yetebilir.
