Kaliteli insanın en temel özelliği tartışmasız nezakettir. Çünkü nezaket, insanın iç dünyasında bir şeylerin yerli yerinde olduğunun işaretidir.
Kendini kanıtlama ihtiyacı duymayan, başkasını bastırarak var olmaya çalışmayan insanların doğal halidir nazik olmak. Nitekim nazik insan yüksek sesle konuşmaz, gösterişe yaslanmaz, dikkat çekmek için kırıcı olmaya ihtiyaç duymaz. Zaten kim olduğunu bilmenin verdiği bir sakinlik vardır üzerinde.
Nezaket aynı zamanda sınır bilincidir. Her şeye karışmamak, herkes hakkında fikir yürütmemek, haddini bilmek… Bunlar sessiz ama çok şey anlatan duruşlardır.
Kaliteli insan, karşısındakini anlamasa bile saygıyı elden bırakmaz. Katılmadığında bile incitmeden ifade eder kendini. Çünkü haklı olmanın, kalp kırmak için bir gerekçe olmadığını bilir.
Bugün çoğu zaman yüksek sesle konuşmayı güçlü olmak, kırıcı olmayı açık sözlülük, haddini aşmayı ise özgüven sanıyoruz. Fakat insanın kalitesi, en çok da kendisinden hiçbir şey beklemeyen insanlara karşı davranışında ortaya çıkar.
Bir insanın makamı, parası, eğitimi ya da çevresi onun değerini gösterebilir; fakat karakterini gösteren asıl şey, insanlara nasıl davrandığıdır.
Çünkü nezaket bir zayıflık değil, kişinin kendisine ve karşısındakine duyduğu saygının göstergesidir.
