Gün içinde ‘çok zor’ en çok kurduğumuz cümle oldu.
Şartlar zor…
Haklıyız da…
Ekonomi kolay değil, gündemde devamlı değişiyor gelecek de belirsiz... Bunları yok sayamıyoruz.
Hayatı zorlaştıran şey ona verdiğimiz tepki oluyor. Aynı gün içinde başımıza gelen iki şeyden biri saatlerce aklımızda kalırken diğeri hemen silinip gidiyor. Birini büyütüyoruz diğerini bırakabiliyoruz.
Her şeye yetişmeye çalışıyoruz.
Her şeye cevap vermek istiyoruz. Ha birde herkesi memnun etmeye çalışıyoruz.
O zaman burada sorun dışarıdaki yük kadar içimizde taşıdıklarımız oluyor.
Bu kafamızda büyüttüğümüz bir ihtimalde olabilir.
Bunları bırakmadıkça en basit gün bile ağır geliyor.
Kendi kendimize zorlaştırdığımız şeylerde var.
Konuşmaktan kaçtığımız meseleler, şimdi değil deyip biriktirdiklerimiz… Hepsi zamanla daha büyük bir yük oluyor.
Bazı şeyler düşündüğümüz kadar karışık değil.
Ama biz net olmak yerine oyalandıkça mesele büyüyor.
Hayat tamamen kolay olmayacak.
Ama her şey de dışarıdan gelmiyor.
Şunu sormak lazım arada; Ben neyi veya neleri zorlaştırıyorum?
