Bir kedi veya köpekle kurduğumuz karşılıksız, beklentisiz bağ, insan ilişkilerindeki eksiklerimizi adeta yüzümüze vuruyor. Bir canlı sizden hiçbir şey beklemeden, sırf siz olduğunuz için yanınıza gelip kıvrıldığında hissettiğiniz o koşulsuz kabul duygusu çok başka…
İnsanlarla ilişkilerimizde kurduğumuz o kadar şartlı, hesaplı yapıların yanında, bir sokak kedisini beslerken bulduğumuz o saf huzur, aslında aradığımız iletişimin hali… Gün boyu kaç farklı rolle hareket ettiğimizi hiç düşündünüz mü? İnsan ilişkileri zamanla küçük hesaplara bağlanıyor. Sevgimizi veya ilgimizi bile tartarak verme eğilimindeyiz. İşte tam bu noktada, bir canlının tavrı kurduğumuz tüm bu karmaşık sistemin üzerine net bir çizgi çekiyor.
Halbuki hayvanlar sizin unvanınızla, gün içinde ne kadar başarılı olduğunuzla ya da üzerinizdeki kıyafetle ilgilenmez. Sizinle kurdukları bağda bir strateji veya gelecek hesabı yoktur. Sizi olduğunuz gibi, o anki halinizle kabul ederler.
Biz insanlar ise ilişkilerimizde dürüst ve hesapsız olmayı çoğu zaman zorlaştırıyoruz. Birinin yanındayken sürekli bir şeyleri kanıtlamak, doğru cümleyi seçmek veya beklentileri yönetmek zorunda kalıyoruz. Yani insan ilişkilerinde çok yorucu yapılar inşa ettik. Herhangi biriyle kurduğumuz İletişim, beklentilerden ve şartlardan arındığında daha ölçülü, samimi ve sürdürülebilir hale geliyor.
