Sosyal medyayı her açtığımızda ekranımıza düşen yeni bir görüntüyle sarsılıyoruz günlerdir. Birkaç gündür hepimizin içini sızlatan o gemi faciası ile ilgili her gün yeni bir fotoğraf, yeni bir gelişme düşüyor önümüze. Geçen gün bir fotoğraf gördüm, günlerdir aklımdan çıkmıyor. Suyun yüzeyinde bir bebeğin cansız bedeni duruyor. Hemen yanında, batan gemiden kurtulmuş bir teknedeki birkaç kişi... Yanı başlarında yüzen o bebek cesedine rağmen gülüyorlar. Biraz ötede birkaç gemi daha var, isteseler, hamle yapsalar yardım edebilirler ama öylece duruyorlar.
Şimdi bu görüntüye ne diyeceğiz? Rezalet mi diyelim, ahlaksızlık mı, erdemsizlik mi, yoksa doğrudan insanlık dışı bir durum mu? Tekne sahibinin o akıl almaz sorumsuzluğu, denizde ölen insanlar, o küçük çocuklar... Ortada ciddi anlamda çürüyen, çöken bir ahlaki yapı var. Ve maalesef bu çöküş, bugünlerde gündemi meşgul eden menajer Tolga Akış’ın tutuklanmasıyla falan çözülmüyor.
Sürece bakın; Küçüklükten itibaren eğitim almış, yetenekli, gece gündüz çalışan ve büyük emek verilen birkaç kız çocuğu var ortada. Sadece çıkıp şarkı söylüyorlar, dans ediyorlar. Kısa sürede gerçekten güzel bir başarı elde ediyorlar, geniş kitleler tarafından beğeniliyorlar, seviliyorlar. Hatta çocuklar onların danslarını örnek alıyor. Ama bir kesim çıkıp "toplumun ahlakı bozuluyor" diye bu kızları kabul edemiyor, yürümelerinin önüne sürekli engeller diziyor. En sonunda grubun menajeri Tolga Akış da müstehcen yayınların yayımlanmasına aracılık etmek suçlamasıyla tutuklanıyor.
E ne oldu şimdi? Grubun menajeri tutuklandı, belki yarın o müzik grubu dağılacak. O zaman toplumun ahlakı bir anda yerine mi gelmiş olacak? Bütün sorun çözüldü mü yani? İnsanların birdenbire büyük bir erdem ve yüksek bir ahlak içinde yaşamaya başlayacağını mı sanıyorsunuz?
Türkiye’ de durum belli, insanlar hala kimden daha fazla para koparsam, kimi nasıl çarpsam derdinde, herkes kendi çıkarının peşinde koşuyor. Ama biz bütün bu çürümüşlüğü bir kenara bırakıp gündemimizin tam ortasına sadece şarkı söyleyip dans eden kızları oturtuyoruz. Onlarla yatıp onlarla kalkıyoruz.
Neyse, bu kafayla zaten ateşi keşfetmemize şunun şurasında bir 400 yıl falan kaldı...
