Raman ayı geldi ve sosyal medya paylaşımları da arttı. Çekilen ve fotoğraflarda özenle seçiliyor. Yapılan ziyaretlerde genellikle önceden kurgulanmış, seçilmiş oluyor.
Sosyal medyada gördüğüm bu fotoğraflar birbirlerine çok benziyor. Mesela, Evde masa olduğu hâlde yere serilmiş bir sofra tercih ediliyor. Minderler diziliyor. Ve sofrada da hep aynı oluyor, çorba, salata, hurma, su yer alıyor. Yani burada sadelik vurgusu net biçimde veriliyor.
Yer sofrası bir kültürdür ama bu görüntü bilerek seçiliyor. Bu görüntüler tesadüf değil yani. Anladık tamam halkın içindesiniz. Tok gözlü insanlarsınız, evinizde her gün çorba ve salata yiyorsunuzdur zaten…
Ama şunu da fark ettim artık kimse bu fotoğraflara inanmıyor.
Çünkü artık herkes görüyor.
Bir akşam yemeği yerde oturarak yemek, bir kare paylaşmak, sade bir menü göstermek samimiyetin kanıtı sayılmıyor. Samimiyet süreklilik ister. Günlük hayatın içinde görünürlük ister. Kriz anında ister mesela. Toplum artık fotoğrafın arkasını da okuyor. Verilmek istenen mesajı görüyor. Gösterilmek istenenle gerçeğin aynı olup olmadığını tartıyor.
Ramazan ayı şov yapma ayı değildir. Keşke gerçekten elle tutulur bir şeyler yapılsa da böyle görüntüleri sosyal medyada paylaşma gereği duyulmasa.
