‘Bitmez.’ deriz, biter. ’Geçmez.’ deriz, geçer. ‘Onsuz yaşayamam.’ deriz, gün gelir onsuz yaşamayı öğreniriz.Hayatın en büyük öğretmeni zamandır. Bize hiçbir şeyi zorla anlatmaz; sadece bekler. Biz direniriz, üzülürüz, öfkeleniriz, kabullenemeyiz… Sonra bir sabah uyanırız ve fark ederiz ki dün içimizi yakan şey, bugün yalnızca bir hatıradan ibarettir. Aslında hayatın özeti de bu değil mi?
Sevinçlerimiz de misafir, hüzünlerimiz de…
Bugün kahkahalar attığımız anlar yarın bir fotoğraf karesinde kalıyor. Bugün gözyaşı döktüğümüz acılar ise zamanla sadece içimizi hafifçe sızlatan bir anıya dönüşüyor. İnsanlar da öyle… Kimi bir ömür kalacağını düşündüğümüz insanlar, bir gün sessizce çıkar hayatımızdan. Kimileri ise hiç ummadığımız bir anda girer ömrümüze, eksik kalan yanlarımızı tamamlar. Hayat, bir durak değil; sürekli değişen bir yolculuktur. Kimseye ve hiçbir şeye sonsuza kadar sahip olamayız.Belki de en büyük yanılgımız, her şeyin olduğu gibi kalacağını sanmamızdır. Oysa değişim, hayatın en değişmeyen gerçeğidir.
Ne gençliğimiz kalır aynı tazelikte ne de dertlerimiz ilk günkü ağırlığında. Kırgınlıklarımızın bile zamanı vardır. Önce can yakar, sonra öğretir, en sonunda ise sessizce vedalaşır bizimle. Eski bir söz vardır: ‘Ne gam baki ne dem baki.’ Yani ne keder sonsuzdur ne de mutluluk… Hiçbiri kalıcı değildir. İşte bu yüzden ardından o güzel cümle gelir: ‘Bu da geçer ya Hu…’
Belki bugün omuzlarımızı çöktüren yükler taşıyoruz. Belki geceleri uykularımızı kaçıran düşüncelerimiz var. Belki bir kaybın, bir ayrılığın ya da gerçekleşmeyen hayallerin acısını yaşıyoruz. Ama hayat bize defalarca gösterdi ki en uzun gecelerin bile bir sabahı var. Bu yüzden ne mutluluğa gereğinden fazla tutunmalı ne de acıya teslim olmalıyız. Çünkü ikisi de misafir… Biz ise yolcuyuz.
Belki de yaşamın sırrı, hiçbir duygunun sonsuza kadar sürmeyeceğini bilerek yaşayabilmektir. Sahip olduklarımızın kıymetini zamanında bilmek, kaybettiklerimizin ardından ise hayatın devam ettiğini unutmamak… Çünkü zaman, en inatçı acının bile sesini kısar. En büyük sevinci de usulca hatıraya dönüştürür.Öyleyse bugün ne yaşıyorsak yaşayalım, kendimize şu cümleyi hatırlatalım:Geçecek… Çünkü hayatın en değişmez gerçeği, hiçbir şeyin aynı kalmamasıdır.
