Yazmam dedin Fadime’yi Ayşe’yi
Oturup arkamdan yazdın her şeyi
Elifi yazmadın unutsun deyi
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Sırtımı dönünce kuyumu kazdın
Yerinde durmadın azdıkça azdın
Benim kaderime gurbeti yazdın
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Sen abartıp çok eyledin azımı
Ömür boyu kış eyledin yazımı
Bana kızıp kara yazdın yazımı
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Kader deyip bana yazdın Suna’yı
Ok atayım derken çok gerdin yayı
Genç yaşımda terk ettirdin sılayı
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Yaza yaza yer koymadın defterde
Beni genç yaşımda düşürdün derde
Şimdi söyle bana gençliğim nerde
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Ayrılığı yazdın ölümü yazdın
Bana reva görüp zulüm ü yazdın
Her yere perişan halımı yazdın
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Yazdın da silmedin kara kaderi
Aldın gençliğimi vermedin geri
Bana düşman oldun ezelden beri
Seni kor ateşte yakarım kalem.
On beşinde bir kız yazdın yar diye
Geleceği söylemedin sır diye
Dediğimi hiç yazmadın zor diye
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Ne bir Leyla yazdın ne de bir Aslı
Bir güzelle kapattırdın o faslı
Dediğimi hiç yazmadın hasılı
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Ömür bitti ama bitmedi yolcun
Bir el açtın kapanmadı avucun
Yaz diye zorladım kırıldı ucun
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Ben sevmiştim güzellerin pirini
Çok aradım bulamadım yerini
Rüyamda da göstermedin Şirin’i
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Sen benden kıskandın gökte yıldızı
Bir kez yazılmıştı o kara yazı
Ne bir Sultan yazdın ne Sultan kızı
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Bir Suna neyine yetmez ki dedin
Bana ikinci bir fırsat vermedin
İmkanları tüm önüme sermedin
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Kimisine iki yazdın üç yazdın
Kimisine sevdiğini seç yazdın
Bana ise bu sevdadan geç yazdın
Seni kor ateşte yakarım kalem.
Yaza yaza işi sonuna getirdim
Bir gül ile koca ömrü yetirdim
Artık bu faslı da burada bitirdim
Hep senin dediğin oldu be kalem.
