Gelişen ve değişen dünyada büyük bir teknolojik yarış söz konusu. Sön dönemde yapay zeka ve robotların ön planda olduğu bu yarışta ABD-Çin arasındaki rekabet dikkat çekiyor. Küresel dünyanın en önemli gündem maddeleri arasında ''teknoloji odaklı gelişmeler'' yer alırken Türkiye de kendi konumunu gençlerle belirliyor.
Peki nasıl?
Türkiye’de sanayiden eğitime kadar üretim paradigması köklü bir değişimden geçiyor. Eskiden büyük bütçeler, dev fabrikalar üretimde öne çıkıyordu. Şimdi ise bir bilgisayar, 3D yazıcı ya da açık kaynaklı bir kodla yapılacak bir üretim, büyük kapıların açılmasına olanak sağlıyor.
Bu doğrultuda ülke genelinde son yıllarda gençliği merkeze alan bütüncül bir inovasyon sistemi inşa ediliyor. Özellikle eğitim alanında doğrudan üretim ve laboratuvara uzanan TÜBİTAK bünyesindeki projeler dikkat çekiyor.
Mesela geçtiğimiz günlerde Bünyan ilçesinde Bilim ve Sanat Şenliği’ne katılmak üzere bir ziyaret gerçekleştirdim. Yaklaşık 30 bin nüfuslu bu ilçede danışman öğretmenlerin katkısıyla 150 öğrenci 45 proje ile etkinlikte yer aldı.
Burada TÜBİTAK projelerinin öğrencilerin eğitim hayatıyla doğrudan bütünleştiğini söylemek çok yerinde olacaktır.
Kendi imkanlarıyla akıllı otopark, robot futbol, akıllı çöp kovası gibi hazırladıkları projeleri anlatan çocuklar, -orada projelerini anlatan minik öğrencilerin gözlerindeki ışıktan söz etmeden geçmeyeceğim – ilkokul seviyesindeki çocuklar.
Dolayısıyla buradan da anlayabiliriz ki üretimin odağı ilkokul seviyesine kadar indi. Bu yüzden üretim paradigması büyük bir dönüşüm geçiriyor diyoruz. Kovaladığı fikri bulan her bir öğrenci, algoritma kuran, tasarım ile üretimi birleştiren bir akıl gücü haline geliyor. Gençlerin teknoloji ile kurduğu bu bağ da geleneksel üretim pratiklerinde ciddi bir kırılma oluşturuyor.
Yeni dünya düzenine hazırlanan Türkiye’de savunma sanayide atılan adımların yanı sıra sıralardan atölyelere taşan bu enerji ile yeni bir üretim refleksi sergileniyor. Türkiye’nin geleceği artık atölyelerde mayalanıyor…
