GENELLİKLE duyarız. ”ölümü gör” derler .
Sen ölürsen o görür ama sen senin ölümünü göremeyeceksin. Ne zaman gelir bilemeyeceksin, nasıl olacak anlamayacaksın. Asıl olan başkasına ölümü gör diye korkutmak değil. Ya ölürsem nicedir halim diye korkmaktır.
Bu hastalık (virüs) bizlere ölümü hatırlatıyor. Uyarıyor.
Ömür bahçesinin gülü solmadan.
Uyan hey gözlerim gafletten uyan.
Âcil bir gün bize devran dönmeden.
Uyan hey gözlerim gafletten uyan.
Nice gafletine mağrur olursun.
Kervan geçer gider yolda kalırsın.
Billahi sonra pişman olursun.
Uyan hey gözlerim gafletten uyan.
Derviş Yûnus söyler sözü tutulmaz.
Ne güzel diyor derviş Yunus.
Ayaklarımız yürüyorsa, hak için yürüsün. Dillerimiz hakkı zikretsin. Ömrümüz bitmeden, dilimiz susmadan,çenemiz kilitlenmeden ,gönüllerimiz gafletten uyanmalı.
Evim, yuvam matemlere boyanmadan. Pişmanlıklar için kabirde ağlamak fayda getirmeyeceğine göre. Bu hastalık illeti bir şeyleri hatırlatmalı. Ömür muhasebesini iyi yapmalıyız, değil mi?.
Mevlam istiğfar için zaman verdiyse, görmeliyiz, anlamalıyız.
Ya fırsat elden kaçar da ecel kapımızı çalarsa.
Elimiz boş, yüzümüz kara, birçok günahı ve suçu yanımızda götürmeyelim. Hakka rucu edelim, tövbe edelim.
Ne mutlu ki; Rahmeti, mağfireti bol olan rabbimiz var.
