AK Parti kuruluşunda dört sağlam ayak vardı. Biat ettikleri ve lider gördükleri ERBAKAN hocaya rağmen başkaldırmış bu kişiler. Recep Tayyip Erdoğan, Bülent Arınç, Abdullah Gül, Abdullatif Şener.
Bu ekipten;
İlk Ayak, Abdullatif Şener Başbakan yardımcısı olmasına rağmen Galataport ihalesi ve çeşitli sebeplerden, yanlışlıklar var diyerek ayrıldı, yol verildi. Fikir farklılığı olan CHP ye istenmeyerek de olsa katıldı. Parlamentoda sessiz varlığını sürdürüyor.
İkinci Ayak, Abdullah Gül Kayseri den sorumlu ve partide her dediği olan. Kardeşim diye Cumhurbaşkanlığına getirilen. AK Parti Genel Başkanlığı seçimlerinde tarih ayarlamaları ile aday olması engellenen. Gesi olaylarında Mülayim davranan ve CHP ile diğer küçük partiler tarafından Tayyip Erdoğan karşısında yeniden Cumhurbaşkanlığına aday gösterilmesi düşünülen, bu duruma sıcak bakan kişi. Şimdi ise AK Partiden çok uzak.
Üçüncü Ayak, Bülent Arınç AK Partide hukukçu altyapısı ile adaleti savunan, Kral çıplak diyebilen. Partiye rağmen radikal ifadeler ile kendi Parti liderini açıkça eleştirebilen yapısı ile belirli zamanlarda çıkışları olan.
Bu özeleştirileri ile dikkat çeken. Oğlu Milletvekili yapılacağı zaman ve kendisine İstişare Kurul Başkanlığı verildiğinde susan. Menfaati olunca kabullenen ama aykırı çıkışlarında artık samimiyetini yitirmiş, yıpranmış bir kişi.
Kayseri’de de benzer uygulamalar mevcut.
Kanaat önderleri ve Kayseri karar vericileri, kendi çevrelerini tutmak adına partinin yıpranması umursanmıyor sanki.
Milletvekili tercihlerinde Kayseri ye faydası olmamış, ismi dahi hatırlanmayan İstanbul’dan getirilen Adem Baştürk. Bugün Tayyip Erdoğan karşısında her türlü hakareti yapabilen Kayseri için küçük parmağını dahi oynatmamış Pelin Gündeş Bakır. Okyanus ötesinden talimat ile Milletvekili yapılan Ahmet Öksüzkaya. Hiçbirinde menfaat den başka samimiyet hissedilmemişti ve şimdi bu samimiyetsiz duruşu kendileri gösterebiliyor.
Bu kişiler; Kayseri de samimi çalışan, Aday olmak için oy potansiyeli olan, Fedakârlık yapmış partililerin hakkını kullanarak bu makama getirildikleri için.
Haksız yere, Hak edene vermediğin hak bu şekilde helak oluyor. Bunu şimdiki yönetimin görmesi gerek ama nafile. Menfaat ön planda oldukça, Hak, adalet, helal, haram unutuldukça. Sadece ben diye düşünüldükçe.
Bu düşüncede olanların da aynı akıbete uğraması kaçınılmaz olacaktır.
Sesli söylemeye ortam ve fırsat olmasa da şu bilinmelidir. Kimse kendi kendine “Hakkınızı helal edin” diyerek.
Bak! Kimse” helal olmasın demiyor” diye kendini kandırmasın.
Hakkını vermediysen, zaten o hak sana helal değil. Parti için çocuğunu ihmal edeni gözünle gördün, Çalıştığını, koşturduğunu söyledin ama buna rağmen bu kişinin hakkını kendi yakınına makam olarak verdiysen işte en büyük hakkı yedin.
Başka yerlerden Partinin kapısını dahi bilmeyenleri getirdin, mükâfatlandırdın ve sonra çekip gittilerse, Kayseriyi unuttularsa. Bu yediğin haktan, hakkını vermediğin kişinin ahından dır.
Yazık ki!
Bülent Arınç kapasiteli olabilir. Hizmeti de olmuş olabilir. Menfaati öne çıkınca susan, Unutunca Adalet diyen yapısı ile artık halkın da güvenini kaybetmiştir. Başka partilere gitse de itibar görmeyecektir.
Kayseri de AK Parti teşkilatı kurulduğundan bugüne gelen İl Başkanlarından sadece Mustafa Elitaş Milletvekili olmuştur.
Vazife verilen İl Başkanlarının Ankara hayalleri istedikleri gibi olmamıştır. Bundan sonra da kendi istedikleri gibi olmayacaktır. Yarın Ankara veya İstanbul dan gönderilecek adaylar ile önleri kesilecek hayalleri boş olabilecektir. Çünkü hak, vazife dağıtımında kendileri gibi yalan söyleyenler. Arkadaşının yakınını, seni İl yönetimine almak istiyorum diye davet edebiliyor. İlçelerden, STK’ lar dan birer temsilci alma konusunda envai çeşit hilaf-ı hakikatler üretiyorsa.
Yarın seçimlerde STK ziyaretlerinde randevu alamazsın. İlçelere gidersen de bizden temsilci kimi aldın diye sorarlar.
Bizden samimi söylemesi.
