Bu şiir eşim Suna ya ‘ithafen’ yazılmış bir şiirdir.
Yıllar önce birbirimizden hoşlandık
Ne birbirimizden bezdik ne de usandık
Birbirimizin her sözüne candan inandık
Hayatı her gün böyle gidecek sandık
Yaşlandık be gülüm artık yaşlandık.
Mücadele ederek yürüdük hayat yolunda
Ama hep biz kazandık bu yolun sonunda
Gözümüz yoktu yalan dünya malında
Artık kılıç paslanmaya durdu kınında
Yaşlandık be gülüm artık yaşlandık.
Bazen yavan yedik bazen de yağlı
İki kuş gibiydik yaptığı yuvaya bağlı
Bizi bağlayan bağ acep nasıl bir bağdı
Elden ne gelir ki bu dünyanın kuralı
Yaşlandık be gülüm artık yaşlandık.
Bazen yokuşta yürüdük bazı düzlerde
Şükür, gayret, azim vardı bizlerde
Birbirimizi sevip saydık her yerde
Şimdi ikimizde tutulduk bir derde
Yaşlandık be gülüm artık yaşlandık.
Sen beni çok sevdin ben seni sevdim
Bu sevgi ebediyen bitmesin dedim
Beni memnun etmek için ömrünü verdin
Ölsek de sen beni hiç bırakma derdin
Yaşlandık be gülüm artık yaşlandık.
Gayret vardı vefa vardı senin özünde
Sevgi, saygı sebat vardı sözünde
Her zaman gülücük vardı o gül yüzünde
Hep güler oynardık toyda düğünde
Yaşlandık be gülüm artık yaşlandık.
Sen yatıp uyumadın beni beklerken
Gözlerinin içi gülerde bana gülerken
Sevgi gösterirdin söyle Rifat’ım derken
İhtiyarladık demek belki çok erken
Yaşlandık be gülüm gayrı yaşlandık.
Birbirimizden asla şikayetçi olmadık
Kırk altı yıl nasıl geldi geçti bilmedik
Çok mutluyduk hiçte mutsuz olmadık
Biz hayat yolunda çok uzun yol aldık
Yaşlandım be gülüm gayrı yaşlandık.
Çocuklarıma ana bana da yar oldun
Ben üşürken ateş olduk kor oldun
Yanlış yaptım hiç görmeyen kör oldun
Ben hasta olunca sense sararıp soldun
Yaşlandık be gülüm gayrı yaşlandık.
Giderek azalıyor insanın takati gücü
Ömür denen şeyde yok ki belli bir ölçü
Hayat gemisinde olamadık sürücü
Gayrı bize Azrail olur son görücü
Yaşlandık be gülüm gayrı yaşlandık.
