Hızını bir alırsa durmadan döner
Yarışa girseler herkesi yener
Onun için dönmek en büyük hüner
Kural kaide hiç tanımaz dönekler
Durmaz döner ama ileri gitmez
Onların işine hiç akıl yetmez
U dönüşü O dönüşü fark etmez
Kural kaide hiç tanımaz dönekler.
Çok çabuk unutur söylediği sözü
Neden döndün desen kızarmaz yüzü
Dönerken bir şeyi görmez ki gözü
Kural kaide hiç tanımaz dönekler.
Bazen yalanlara bile ederler iman
Büyük bir zevk alır döndüğü zaman
Davulu bulunca istemez keman
Her türlü çalgıya uyar dönekler.
Bilirim ki olmaz dönmenin sonu
Dönerken oynarlar türlü oyunu
Yüz seksen derece kurtarmaz onu
Üç yüz atmış derece ister dönekler.
Cengaver gibi döne döne döğüşür
O belli bir noktada durursa üşür
Zarara karışmaz ama karı bölüşür
Hep nimetten yana olur dönekler.
Onlara fark etmez şu veya buydu
Dönünce derler ki doğrusu buydu
Döne döne bir gün olurlar uydu
Dönmeyi marifet sayar dönekler.
Hep güçlüden yana döner yüzünü
Çok severler Demirel’in sözünü
Dönerken sevinir bilmez hüzün’ü
Kural kaide hiç tanımaz dönekler.
Anam Döne dedi ben de döndüm der
Bir akıma kapılır durmadan gider
Güçlüye şartsız itirazsız itaat eder
Kural kaide hiç tanımaz dönekler.
U dönüşü yapar bir fırsat bulsa
Yüz seksen e vurur hızını alırsa
Daha da dönecek ötesi olsa
Dönmede sınır tanımaz dönekler.
Çark dönmeye başlar atınca yayı
Dönerken çıkarıp giyer urbayı
Onların marifetine yetmez ki sayı
Kural kaide hiç tanımaz dönekler.
Niye döndün desen şaşırır birden
Ok gibi fırlarlar olduğu yerden
Doğada çok fazla vardır bu türden
Dönmeyi marifet sayar dönekler.
Ora dönmüş bura dönmüş fark etmez
Yaktığı ateşin asla dumanı tütmez
Döneklerin bahanesi bir türlü bitmez
Mutlak bir bahane bulur dönekler.
Bilinir ki keser döner sap döner
Kafadaki şapka döner kep döner
Dönmeye alışan durmaz hep döner
Duracağı yeri bilmez dönekler.
Başı sıkışınca sözünden döner
Kendini kaptırır özünden döner
Menfaat görürse tezinden döner
Nabza göere şerbet verir dönekler.
