DOĞUM ve ölüm arasında ince bir çizgi var, ne kadar başkalarına ait gibi olsa da; Doğum her zaman bir mutluluktur.
Hayata yeniden başlamak ve zamana karşı inadına direnmektir.
Ölüm ise bir son, bir bitiş gibi görünse de; belki de oyuna yeniden başlamak için bir geri çekilmedir.
Ama yine de ölüm senden, benden herkesten uzak olsun.
Tabutlar ve mezarlıklar korkunun sembolü, soğuk mu soğuk…
Oysa doğum evi sımsıcak bayram yeri. Bildiğimiz ölüm, yaşlı insanların, hastaların başına gelebilecek bir mukadderat, bir kurtuluştur.
Genç ve erken yaştaki ölümler yarım kalan hayallerin, şiirlerin hikâyesidir.
Yunusun dediği gibi, “Gök ekini biçmiş gibi” sürekli yaşanan bir hikâyedir ölüm.
Ve dün camiamızın duayenlerinden biri daha ebediyete göçtü.
Ali Ceran artık yok aramızda.
Allah rahmet eylesin.
Mekan-ı cennet olsun.
Medyamızın unutamayacağı ender insanlardan biriydi Ali Ceran.
Hayatını gazetecilikle kazanan ve bu uğurda hiç bir zaman geri adım atmayan mesleğine aşık olan biriydi.
O’nu 90’lı yallardan hatılıyorum.
Güneş Gazetesi’nden Anadolu Haber’e geçmişti.
Rahmetli Şemsettin Abi ile (Çetinsöz) çok iyi anlaşıyordu.
Öyle ki akşama doğru haberleri toparlayıp, masanın başına geçtiklerinde kendilerini kaybediyorlardı adeta.
Şu manşet olsun, bu manşet olsun diye diye saatleri tüketirlerdi.
Ve yıllar sonra yolları ayrıldı.
Herkes kendini yolunu çizmişti.
Ve bugün ikisi de yok artık aramızda.
Ali abi (Ceran) ile yıllar boyunca çalışma imkanım oldu.
Öyle ki ciddi olmamakla birlikte çok kavgamız oldu.
Ama ayrıldığımızda bile bir yerde karşılaştığımızda altan bakışları ile bana gülümser, bende aynı şekilde karşılık verdiğimde birbirimizin halini hatırını soramadan edemezdik.
Çünkü; yediğimiz içtiğimiz vardı.
Umarım helal etmiştir bizleri.
Bizden yana hakkımız helal olsun.
İşte hayat böyle bir şey.
Dün vardı, bugün yok.
Tekrar Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun.
Camiamızın başı sagolsun.
GÜNÜN SÖZÜ
İnsan dostunun huyunu alır. Mevlana
